INGEGRAVEN

Soms is er nog een wereld te winnen. Is het glas halfvol, niet halfleeg of bijna leeggegooid. De twaalfde Voortgangsrapportage Passend Onderwijs (in opdracht van OCW) riep voor de zomervakantie van alles op, en met name onvolledigheid en daardoor dommigheid. Schaf passend onderwijs af, en allereerst de samenwerkingsverbanden zonder toegevoegde waarde. Stel het budget rechtstreeks beschikbaar aan de schooldirecteuren in plaats van de schoolbesturen (besmet want mede eigenaren van het samenwerkingsverband). De leerkracht weet niks van passend onderwijs en krijgt niks van Passend Onderwijs. De leerling is, als altijd, de dupe, en ook zijn ouders. Het passend onderwijs is bijna failliet en alleen een wettelijk basisniveau voor passend onderwijs kan het redden. Minister Slob gaat er in het Kamerdebat voor de vakantie niet in mee maar bindt de kat wel de bel aan: is er bij Passend Onderwijs in 2019 (in de dertiende Voortgangsrapportage) geen verbetering zichtbaar, dan grijpt de minister in.
Wat gebeurt hier? Ik ben sinds een jaar bestuurder van een samenwerkingsverband, en hoewel ik af en toe ook verwonderd in deze wereld rondkijk, is dat niet vanwege het ontbreken van passend onderwijs. En ook niet vanwege het ontbreken van betrokkenheid van schoolbesturen, of van de schooldirecteuren, intern begeleiders, leerkrachten en onderwijsondersteuners. De orthopedagogen, de specialisten uit het speciaal onderwijs, de leerkrachten van het speciaal basisonderwijs, en veel ouders zijn ook betrokken. Ik ben betrokken. Met man en macht, en tegen de stroom van de krappe arbeidsmarkt voor leerkrachten en de belemmerende ‘zorg’ wetgeving in, heeft samenwerkingsverband Stromenland afgelopen schooljaar 41 (een en veertig) van haar 46 (zes en veertig) thuiszitters terug naar school laten gaan. Zowel de reguliere als de SO schoolbesturen hebben zich daarvoor ingespannen. Er is waar nodig budget meegegaan met een leerling, in de vorm van een arrangement voor het werken met de leerling in en rond de klas. Alle geldmiddelen gaan aantoonbaar naar arrangementen voor de leerlingen in het primair proces. Daarmee is de worsteling over het passende van het onderwijs per leerling niet verdwenen. Doorlooptijden zijn te lang; de passende expertise en specialist zijn niet direct gevonden; het verschil van inzicht tussen ouders en leerkracht of directeur over een leerling is niet altijd te vermijden. Enzovoort. Maar bijna altijd komt de oplossing uit de worsteling naar boven. Want er ligt op de scholen, bij de schoolbesturen en bij het samenwerkingsverband een basis die goed en passend onderwijs heet. Die beter moet en kan, ook met de als schaars ervaren middelen, maar wel een fundament is.
Vreemd dat die dagelijkse praktijk de Voortgangsrapportages niet haalt. Of toch wel, maar niet de politieke werkelijkheid. Ik zou misschien ook niet willen scoren met een ‘samenwerkingsverband’: abstract, veelomvattend en bedoeld voor kwetsbare mensen. Hoezo? Ik ben trots op de onderwijsmensen die in Nijmegen en wijde omgeving het samenwerkingsverband zijn en staan en gaan voor elke leerling. Wat denigrerend, beste mensen van de voortgangsrapportages en van de politiek om dat niet te willen zien. Die wereld is er dus te winnen.

Tinie van Aalsum
Bestuurder Stromenland